sobacım..

sürekli odamın baş köşesinde duran 3 düğmelim 3 çubuğuyla beni tek ısıtmaya çalışan varlık..bilirim ki kapattığım anda odam buz kesicek.. ama elektriği verdiğim anda yanımda olduğunu onu istediğim sürece beni ısıtmak istediğini bilirim. bazen yastığımı ve kitabımı alır yere onun yanına çökerim sıcaklığını daha fazla hissetmek için ama 3dakika içinde 3çubuğuyla yüzümün ona döndüğüm kısmını yakar.der ki bana git çok yaklaşma hala akıllanmadın mı sen insanlardada yaşadın bunu ne kadar yakın olduysan o kadar çabuk koptun..mesafe koymayı bil hayatında...ama ben...bu sefer sırtımı dönerim ona hala yakınımdır hala onun sıcaklığını isterim vucudum sıcaktan iyice yanana kadar okuduğum sayfadaki kelimelerden çok sırtımdaki sıcaklığı düşünene kadar otururum...akıllanmam ben araya ilkbahar girer sobama antalyada pek ihtiyacım kalmamıştır artık sonra yaz sonra sonbahar onu hala istemem tek mevsiliğimdir o benim kasım 13 dedimi..sobamı çıkarttırırım bana kilerden..üzerinde tozlar birikmiş..ilk yaktığımda o tozların yanmasıyla kötü bi koku yayılır odama sobanın intikamı onu 3mevsim unuttuğumdan 3 çubuğuyla intikam alır benden havalandırırım odamı..1 mevsim boyunca aynı şeyleri yaşarız hayatımızda ama ben onu hiç unutmam...gerçekten sevdiğim şeylerden asla vazgeçmem ki..
ben senden de vazgeçmem sobacım.